بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
آشنایی با انجمن::
اخبار انجمن::
کمیته علمی::
نقد و بررسی سیاست ها ::
کارگروه اقتصاد دانش::
اخبار علمی::
کتابخانه مجازی::
عضویت ::
آلبوم تصاویر::
پیوندها::
ارتباط با ما ::
تسهیلات پایگاه::
پست الکترونیک::
پیام ویژه::
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..
آخرین مطالب بخش
:: دومین همایش ملی آموزش عالی «سرآمدی آموزش» در دانشگاه تهران برگزار شد
:: نظام نامه پیوست فناوری و توسعه توانمندی های داخلی در قراردادهای بین المللی و طرح های ملی ابلاغ شد
..
آخرین مطالب سایر بخش‌ها
..
کتابحانه مجازی

AWT IMAGE

..
الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت

AWT IMAGE

..
ساخت اقتصاد دانش در ایران

AWT IMAGE

..

AWT IMAGE

  AWT IMAGE

 
:: «سیاست گذاری علم و فناوری و پیشنهادهایی برای ایران» ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۴/۴/۷ | 

   AWT IMAGE                                                  «سیاست گذاری علم و فناوری و پیشنهادهایی برای ایران»

  جمعیت توسعه علمی ایران روز چهارشنبه مورخ 27 خردادماه 1394 پذیرای اساتید و دانشجویانی بود که از گوشه و کنار شهر برای شرکت در جلسه هم اندیشی «سیاست گذاری علم و فناوری و پیشنهادهایی برای ایران» گرد هم آمده بودند.

  در ابتدا سخنران جلسه آقای دکتر فتح الله مضطرزاده، استاد دانشگاه امیرکبیر و عضو پیوسته فرهنگستان علوم بحث خود را در 5 محور، مقدمه ای بر سیاست گذاری، سیاست گذاری علم و فناوری، تحولات تاریخی علوم و فناوری در ایران، سیاست های جهانی علم و فناوری و پیشنهادهایی برای آینده بسط داد و در بخش پایانی نشست هر یک از صاحب نظران به بحث و اظهار نظر در این خصوص پرداختند. آنچه در ادامه می خوانیدگزارشی از این سخنرانی است.

  سیاست گذاری مفهومی است که با مردم و حکومت در ارتباط است. امروزه این مفهوم بیشتر به معنای تدبیر امور توسط دولت هاست که جنبه های مختلفی از جمله اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و... را نیز شامل می شد. به دلیل کمبود امکانات و بودجه این امکان وجود ندارد که بخواهیم در تمام زمینه ها فعالیت کنیم بنابراین به اولویت بندی و سیاست گذاری نیاز داریم.

  سیاست گذاری به دو حوزه ی سیاست گذاری عمومی و سیاست گذاری بخشی تقسیم می شود. سیاست گذاری عمومی تمامی سیاست های کلان را شامل می شود، این سیاست منجر به مشارکت مردم و در نتیجه تحقق سیاست های بخشی خواهد شد. چرا تا به حال بخش عمده ای از سیاست های بخشی ما تحقق پیدا نکرده است؟

  جنبه ای از سیاست گذاری که کمتر به آن پرداخته ایم، سیاست گذاری عمومی است که مردم را به سوی مشارکت در پیاده سازی سیاست های بخشی پیش می برد. در سند چشم انداز و نقشه جامع علمی کشور کمتر دیده ایم که در کنار سیاست های بخشی، سیاست های عمومی در نظر گرفته و طرح شوند.

  روش­های مختلفی برای سیاست­گذاری عمومی وجود دارد اعم از سیاست های تقنینی، سیاست های اجرایی و سیاست های قضایی.

  حالا این سوال طرح می شود که یک سیاست خوب چه سیاستی است؟

  یکی از فاکتورهای یک سیاست خوب، میزان استقبال مردم از آن سیاست است، هرچه پذیرش یک سیاست از جانب مردم بیشتر شود تحقق آن محتمل­تر می شود.

  سیاست های عمومی نیازمند دانستن روانشناسی مردم است. ما مقاطعی از زمان را داشته ایم که سیاست های دولت با استقبال مردمی روبه رو بود. مثلا در دوران جنگ که مردم همکاری و فداکاری داشتند.

  چنانچه سیاست هایمان با استقبال مردم رو به رو نشد، باید مجددا مورد بررسی قرار گیرد.

  یک سیاست خوب باید از نظر سیاسی ماندگار باشد. برای مثال در دولت قبل سیاست در حوزه ی تحصیلات تکمیلی با دولت فعلی متفاوت بود. دکتر دانشجو معتقد بود باید تعداد دانشجویان تحصیلات تکمیلی به شدت افزایش یابد، در صورتی که درحال حاضر این سیاست دنبال نمی شود. ما نمی توانیم مدام سیاست ها را تغییر دهیم و باید رویه ی مشخصی را دنبال کنیم بنابراین به سیاست هایی نیاز داریم که از نظر سیاسی ماندگار باشند.

  در دورانی که مرحوم آقای دکتر حبیبی رئیس شورای پژوهش های علمی کشور بودند، هیاتی از یونسکو برای آموزش تدوین شاخص ها به ایران آمدند. بعد از این آموزش ها، شاخصهایی را تنظیم و تصویب کردیم و در یک دوره ی حدوداً 10 ساله گزارش ملی تحقیقات در دانشگاه ها و موسسات آموزش عالی اجرا شد. البته در این میان شخصیت فراجناحی مرحوم دکتر حبیبی عامل تاثیرگذاری بود.

  یک سیاست خوب باید از نظر تکنیکی صحیح باشد و با در نظر گرفتن معیارهای علمی تعریف شده باشد.

  منفعت عمومی، اثربخشی، کارآیی، سازگاری، انصاف، برابری ، انعکاس ارزش­ها و عقلانیت (در همه ی جنبه ها اعم از اقتصادی،سیاسی، قانونی، حرفه ای و...) از دیگر معیارهای یک سیاست عمومیِ خوب هستند.

  سیاست کلان علم و فناوری باید به گونه ای طراحی شود که پاسخگوی پرسش های کلیدی زیر باشد؛

  معیارهای گزینش فناوری هایی که توسعه آن ها برای مقاصد بلند مدت ملی ضرورت دارد، کدامند؟

  از آن جایی که به علت محدودیت بودجه امکان فعالیت در همه­ی زمینه ها برای ما وجود ندارد، اولویت های ما کدامند؟ در حال حاضر مهم ترین عامل تاثیرگذار بر سرنوشت کشورها، علم و فناوری است؛ بنابراین ما باید اولویت هایمان را در علم و فناوری تعریف کنیم. در این میان باید دو نکته ی مهم را مدنظر داشته باشیم؛

  1. یک کشور چگونه و بر اساس چه شاخص هایی می تواند اولویت های علم و فناوری را تعیین کند؟

  2. چه مجموعه ای از سیاست گذاران می توانند این اولویت بندی را انجام دهند؟ آیا همگی باید استاد دانشگاه باشند؟ همگی نماینده مجلس باشند؟ همگی نظامی باشند؟ و...

  برای مثال در حال حاضر 50% سرامیک ایران در استان یزد تولید می شود. به ازای تولید هر کیلو سرامیک، 5 لیتر آب مصرف می شود.حال آیا سیاست گذاری های ما تأیید می کند که در استان یزد که با بحران کم آبی روبه روست این حجم از سرامیک تولید شود؟

  برمبنای این معیارها، توسعه کدام فناوری ها در بلند مدت ضرورت دارد؟ (بحث اولویت تکنولوژی)

  حمایت از فناوری توسط کدام نهادها و چگونه صورت خواهد گرفت؟ (نحوه مدیریت علم و فناوری)

  در سناریوی توسعه فناوری و افزایش نوآوری کشور، چه بازیگرانی حضور دارند و چه نقش هایی بازی می کنند؟

  رابطه بین علم و فناوری (بین پیشرفت علم و توسعه فناوری) چگونه ارزیابی می شود؟

  برای آن که از پیشرفت های حاصله در موسسات تحقیق و توسعه، حداکثر بهره برداری به عمل آید، چه مشوق هایی منظور شده است؟ (بحث مشوق های نوآوری)

  سیاست علم و فناوری کشور بر اساس کدام اصول راهنما مدیریت می شود؟

  بعد از سیاست گذاری علم و فناوری، از کجا بفهمیم سیاست ها درست هستند؟

  هرگاه فاکتورهایی از قبیل

  1) تامین اقتدار و استقلال ملی

  2) ارتقای توان رقابت صنعیت

  3) افزایش اشتغال

  4) و...

  جواب بدهند یعنی سیاست گذاری ما صحیح بوده است.

  ما کشوری هستیم که در طی قرن ها، در دنیا سرآمد علم و دانش بودیم و دانشمندان بزرگی همچون خواجه نصیرالدین طوسی، زکریای رازی، ابن سینا و... داشتیم. ما توانایی رسیدن به رتبه های بالای علمی و داشتن دانشمندانی با شهرت جهانی را داریم.

  سیاست گذاری یک فرآیند است که هماهنگی هر بخش با دیگری بسیار حائز اهمیت است. بحث داغ در دنیا این است که موسسات تحقیقاتی ما باید چگونه و در چه جهتی باشد.

  به دلیل محدودیت بودجه و امکانات در ایران، ضروری است که هر چه سریع تر سیاست های علم و فناوری را مشخص کنیم، حتی لازم است آموزش را نیز هدفمند کنیم.

جهت مشاهده ی آلبوم تصاویر این جلسه اینجا کلیک کنید.

  
تسهیلات مطلب
سایر مطالب این بخش سایر مطالب این بخش
نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ
ارسال به دوستان ارسال به دوستان


کد امنیتی را در کادر بنویسید >
::
کلیدواژه ها: سياست گذاری علم و فناوری | هم انديشی خردادماه 94 | جمعيت توسعه علمی ايران | دکتر فتح الله مضطرزاده | سياست گذاری علم و فناوری و پيشنهادهايی برای ايران |
دفعات مشاهده: 1237 بار   |   دفعات چاپ: 338 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر
جمعیت توسعه علمی ایران Iranian Association for Scientific Development
Persian site map - English site map - Created in 0.048 seconds with 1079 queries by yektaweb 3600